Dihok-KDP.info: îro Pêncşemê, 17ê Îlona 2026ê , Bi amadebûna Serokê Herêma Kurdistanê Nêçîrvan Barzanî û Serokê Hikûmeta Herêma Kurdistanê Masrûr Barzanî, , ahenga derçûnê ya gera 7ê ya xwendekarên Zanîngeha Amerîkî ya Kurdistanê (AUK) li Dihokê birêve diçe.

Di merasîma îsal de, 122 xwendekar di çar kolêj û heşt bernameyên bekaloryosê de bawernameyan werdigirin, ku 68 ji wan derçûyên Kolêja Endezyariyê, 31 derçûyên Kolêja Huner û Zanistan, 13 derçûyên Kolêja Bazirganiyê û 10 jî derçûyên Kolêja Peristariyê ne.

Gotara Masrûr Barzanî:

Serokê Herêma Kurdistanê rêzdar kekê Nêçîrvan Barzanî,

Serokê Hevpeymaniya Esasê rêzdar kekê Muhsîn Mendelawî,

Wezîrên rêzdar

Mêvanên Hêja,

Endamên Rêzdar ên Desteya Emîndaran,

Rêzdar Serokê Zanîngeha Amerîkî ya Kurdistanê,

Rêzdar Cîgirên Serokê Zanîngehê,

Endam û Stafê Fakulteyê,

Endamê Parlamentoya Îraqê û Endamên Parlamentoya Herêma Kurdistanê,

Dayik û Bab û albatên Hêja,

Derçûyên Xwendekarên Gera  7ê ya Zanîngehê ya Sala 2026ê,

Êvara we baş.

Derçûyên Xweşevî, beriya ku ez dest bi axaftina xwe bikim, nihêrînekê bidin paş xwe û li wan kesên li pişt xwe binêrin; dayik û bab, xûşk û birayên we, mamoste û hevalên ku hûn gihandine vê derê. Îşev şeva wan jî ye, ji ber wê çepikeke germ ji bo wan lê bidin.

Niha jî binêrin kêleka xwe; îşev em bawernameya derçûnê pêşkêşî 122 derçûyan, 117 kes ji we tên ser vê sekoyê. Parek ji we ji navend û başûrê Îraqê hatine, hindek ji we ji seranserî Herêma Kurdistanê û hindek jî ji derveyî Îraqê hatine. Ji bajarên cuda, bawerî û zimanên cuda li ser yek maseyê civiyane. Zêdebarî çîroka cuda ya her yek ji we, hûn li vir in wekî yek pol, yek seko û yek paşroj. Ev ne hilkeftin e, belkî ev zanîngeh durist bo vê mebestê hatiye damezrandin.

Ez wekî Serokê Desteya Emîndarên Zanîngehê û wekî Serokwezîrê Herêma Kurdistanê li beranberî we rawestiyame, lê îşev ez wekî kesekî ji we re diaxivim ku baweriya wî bi we heye. 12 salan beriya niha, Zanîngeha Amerîkayî ya Kurdistanê xewnek bû, îşev hûn belge ne li ser wê yekê ku ew xewn layîqî wê yekê bû ku em bo wê têbikoşin.

Derçûna we di demeka giring de ye; Rojhilata Navîn derbaz bûye qonaxeke mezin a nediyarî û nearamiyê, Îraq di dilê wê hevkêşeyê de ye û rûbirûyî gefên navxweyî û derekî bûye. Li vir di Kurdistanê de, me zû hest bi wan metirsiyan kir û em bi bilez ligel hevparên xwe yên li Bexdayê ketine livînê. Îro di çarçoveya hikûmeta Serokwezîr rêzdar Elî Zeydî de, bizavên me yên hevpar payeya Îraqeke nû damezrandiye; hikûmetek ku me biryar daye bi temamî û çalakane piştgiriya wê bikin, di demekê de ku rûbirûyî asteng û dijwariyên siyasî, ewlehî û aborî yên Îraqê û deverê dibe.

Piştgiriya me tenê axaftin nîne, ji ber ku dema derketina şer di Tengava Hurmizê de dever hejand, Herêma Kurdistanê di hinardekirina petrola Îraqê de alîkar bû. Dema welatiyên Îraqê yên derveyî Herêma Kurdistanê pêdiviya wan bi elektrîkê bû, me bo wan dabîn kir; ew jî di demekê de bû ku Herêma Kurdistanê bi xwe jî pêdivî bi elektrîkê bû. Hevparî bi vî rengî ye, avakirina dezgehên dewleta Îraqê di kiryarê de bi vî rengî ye, ji ber ku em tê digihin ku saziya xurt bo welatiyên asayî bi wateya çi ye; wate dadperwerî, tenahî û paşrojek ku li ser behreyê hatibe avakirin ne li ser bingehê peywendî û berjewendiyan.

Me ev kar di demekê de kirine ku em di bin êrîşan de bûn; Herêma Kurdistanê rûbirûyî helmeteka giran a terorîstî bû, zêdetirî hezar dron û mûşekan arasteyî jêrxane, aborî û pêşketina me hatine kirin. Armanca wan ew bû ku Kurdistanê ji pêşketinê leng bikin, lê bi ser neketin. Em xweragir bûn û me xwe ragirt, em ligel hevparên xwe yên li Bexdayê pêxemetî hemî Îraqê di karkirinê de berdewam bûn. Em rûbirûyî DAÎŞê bûn û me ligel hevpar û hevpeymanên xwe DAÎŞ şikand, niha jî bi eynî awayî em rûbirûyî van gefan dibin û wan dişikînin.

Ez dixwazim ev rastî li bîra we be: Îraqeke xurt pêdivî bi Kurdistaneke xurt heye; Kurdistaneke xurt aştî û xweşguzeraniyê bo tevahiya deverê tîne. Kurdistaneke xurt jî pêdivîtî bi yekrêziyê heye. Ev rastî bingeha rêberî û raspardeya Cenabê Serok Mesûd Barzanî ye û bi eynî awayî, bingeha rêberê nîştimanî û bavê damezrêner Mistefa Barzanî bû, ku navê wî li ser avahiya damezrandina vê kempusê hatiye helkolîn û ew bingeh e jî ya ku em rojane kar pê dikin.

Em pêşengên deverê ne di çanda parvekirina deşilatê de, me hevparî hilbijart di demekê de ku yên din serdestî hilbijart. Di parastina vê bingehê de em berdewam dibin; li Hewlêrê, li Bexdayê û li her cihê ku dengê me bigihîjê.

We çar sal di bin siya wê bingehê de derbas kirin; di her projeyeke bi hev re de ligel hevpolekî xwe ji bajarekî din, di her şeveke dereng ya pirtûkxaneyê de li rex kesekî ku çîroka wî ji ya te cuda ye. Hûn belgeyên zîndî ne ku ev ezmûn bi ser dikeve.

Niha jî da behsa vê zanîngeha we bo we bikim, ku hûn wê dihêlin, ez dixwazim ji we re bibêjim ku ev zanîngeh ber bi ku ve pêngavan diavêje:

Zanîngeha Amerîkayî ya Kurdistanê ji ber jêhatîbûna akademîk îtîraf bi dest xistiye; yekem zanîngeh e di Îraqê de ku pileya berbijariyê ji aliyê Desteya Îtîrafên Dezgehî ya Amerîkayî ve pê hatiye dan, yekem zanîngeha Îraqê ye jî ku îtîrafên Amerîkayê di bernameya peristariyê de bi dest xistibe.